CHRYSA✨VASILAKOPOULOU

Ο Γιάννης, 42 ετών, έστειλε στην ομάδα μας έναν προβληματισμό που ίσως αφορά περισσότερους ανθρώπους απ' όσους φανταζόμαστε: «Είμαι 42 και μένω ακόμα με τους γονείς μου. Δεν έχω δημιουργήσει τη ζωή που θα ήθελα και πολλές φορές νιώθω άσχημα όταν κάποιος με ρωτάει πού μένω. Ντρέπομαι και φοβάμαι ότι ο κόσμος με θεωρεί αποτυχημένο. Πρέπει πραγματικά να με νοιάζει τι λένε οι άλλοι;» Η αλήθεια είναι ότι η ηλικία από μόνη της δεν λέει ολόκληρη την ιστορία ενός ανθρώπου. Άλλος μένει με τους γονείς του επειδή αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες, άλλος επειδή θέλει να τους στηρίζει και άλλος επειδή απλώς αυτή είναι, για τη συγκεκριμένη περίοδο, η πιο πρακτική επιλογή. Αυτό που αξίζει περισσότερο να εξετάσει ο Γιάννης δεν είναι τόσο η γνώμη των άλλων, αλλά το πώς αισθάνεται ο ίδιος με τη ζωή του. Είναι πραγματικά ικανοποιημένος με την κατάσταση ή θα ήθελε να αλλάξει κάποια πράγματα; Αν θέλει να φύγει από το πατρικό, μπορεί να βάλει έναν ρεαλιστικό στόχο και να κάνει μικρά βήματα προς αυτή τ...

«Είμαι 36 ετών και έχω αρχίσει να αποφεύγω οικογενειακά τραπέζια. Όχι επειδή δεν αγαπάω την οικογένειά μου. Αλλά επειδή έχω κουραστεί να απαντάω στην ίδια ερώτηση. “Εσύ πότε θα κάνεις παιδί;” Στην αρχή γελούσα. Μετά έλεγα “κάποια στιγμή”. Τώρα απαντάω ότι δεν ξέρω. Η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι σίγουρη ότι θέλω να γίνω μητέρα . Και κάθε φορά που το λέω σε κάποιον, βλέπω στο πρόσωπό του την έκπληξη. Σαν να έχω παραδεχτεί κάτι σχεδόν απαγορευμένο. “Θα αλλάξεις γνώμη.” “Όταν μεγαλώσεις, θα το μετανιώσεις.” “Μην αφήσεις τη ζωή σου να περάσει.” Ακόμα και άνθρωποι που αγαπώ πολύ θεωρούν ότι απλώς φοβάμαι ή ότι “δεν έχω βρει τον σωστό άνθρωπο”. Κι όμως, κανείς δεν με ρωτάει κάτι πολύ απλό: “Εσύ τι θέλεις;” Και κάπου εδώ έχω αρχίσει να αναρωτιέμαι αν το πρόβλημα είναι πραγματικά η δική μου επιλογή ή το γεγονός ότι δεν ταιριάζει με αυτό που περιμένουν οι άλλοι από μια γυναίκα της ηλικίας μου. Μπορεί να είμαι εγωίστρια. Μπορεί και όχι. Αλλά δεν θέλω να κάνω ένα παιδί επειδή φοβάμαι μήπως κάποτε ...

Ο Πάρης μάς έστειλε τον προβληματισμό του και, όπως μας λέει, βρίσκεται σε μια κατάσταση που ούτε ο ίδιος περίμενε ότι θα ζήσει. Είναι μόλις παντρεμένος. Θα έπρεπε, όπως λέει, να βρίσκεται στην πιο όμορφη περίοδο της ζωής του. Έχει όμως ένα μεγάλο πρόβλημα: τα βράδια δεν μπορεί να κοιμηθεί, γιατί το μυαλό του επιστρέφει συνεχώς στην πρώην σύντροφό του. «Δεν ξέρω τι μου συμβαίνει. Είμαι φρεσκοπαντρεμένος, αγαπάω τη γυναίκα μου και μέχρι πριν λίγο καιρό πίστευα ότι έχω αφήσει οριστικά το παρελθόν πίσω μου. Τώρα όμως, κάθε βράδυ, όταν μένω μόνος με τις σκέψεις μου, σκέφτομαι εκείνη». Όπως μας περιγράφει, δεν έχει επικοινωνία με την πρώην του και δεν έχει συμβεί κάτι πρόσφατα που να την έφερε ξανά στη ζωή του. Παρ' όλα αυτά, οι αναμνήσεις έχουν αρχίσει να επιστρέφουν. «Θυμάμαι πράγματα που είχα ξεχάσει. Μου έρχονται στο μυαλό στιγμές μας, συζητήσεις, ακόμα και πολύ μικρές λεπτομέρειες. Και όσο περισσότερο προσπαθώ να μην τη σκέφτομαι, τόσο περισσότερο το μυαλό μου πηγαίνει εκεί». Το με...

Μερικές φορές μια σχέση μπορεί να ξεκινήσει όμορφα, με ενθουσιασμό, αγάπη και την ανάγκη να περνάμε όσο περισσότερο χρόνο γίνεται μαζί. Στην πορεία, όμως, μπορεί να αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε αν έχουμε αφήσει πίσω ένα κομμάτι του εαυτού μας. Μια αναγνώστρια αποφάσισε να μοιραστεί μαζί μας τον δικό της προβληματισμό, θέλοντας να ακούσει και τη γνώμη άλλων ανθρώπων. «Είμαι σε μια σχέση εδώ και αρκετά χρόνια και, αν με ρωτούσε κάποιος πριν από λίγο καιρό αν είμαι ευτυχισμένη, θα έλεγα χωρίς δεύτερη σκέψη “ναι”. Τον αγαπάω και δεν μπορώ να πω ότι μου έχει φερθεί άσχημα. Τον τελευταίο καιρό, όμως, έχω αρχίσει να νιώθω ότι κάπου στην πορεία έχασα τον εαυτό μου. Έχω σταματήσει να βλέπω τόσο συχνά τις φίλες μου, δεν κάνω πράγματα που παλιότερα με γέμιζαν και πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται πρώτα τι θα ήθελε εκείνος και μετά τι θέλω εγώ. Δεν μου το έχει ζητήσει απαραίτητα. Ίσως το κάνω μόνη μου, επειδή θέλω να είναι όλα καλά μεταξύ μας. Όταν είμαστε μαζί, περνάω όμορφα. Όταν όμως ...

Η Μάνια μάς έστειλε τον προβληματισμό της και μοιράστηκε μαζί μας ένα δίλημμα που, όπως λέει, την έχει κουράσει ψυχικά. «Εδώ και αρκετό καιρό έχω μια κρυφή ζωή. Υπάρχουν δύο άντρες στη ζωή μου και έχω συναισθήματα και για τους δύο, με διαφορετικό τρόπο. Ο ένας μου προσφέρει ασφάλεια, σταθερότητα και μια σχέση που ξέρω ότι μπορεί να έχει μέλλον. Ο άλλος με κάνει να νιώθω έντονα, με συναρπάζει και μαζί του αισθάνομαι ότι ξαναζώ. Στην αρχή πίστευα ότι μπορούσα να τα διαχειριστώ. Όμως πλέον έχω κουραστεί να κρύβομαι, να λέω διαφορετικές ιστορίες και να ζω συνεχώς με τον φόβο μήπως αποκαλυφθεί η αλήθεια. Ξέρω ότι πρέπει κάποια στιγμή να πάρω μια απόφαση. Το πρόβλημα είναι ότι δεν ξέρω ποιον να διαλέξω. Και ίσως το πιο δύσκολο είναι ότι δεν ξέρω αν πραγματικά πρέπει να διαλέξω έναν από τους δύο ή αν αυτό που χρειάζομαι είναι να μείνω για λίγο μόνη μου και να καταλάβω τι θέλω εγώ. Πώς μπορώ να καταλάβω ποιος είναι πραγματικά ο άνθρωπος που θέλω στη ζωή μου; Και πώς ξεχωρίζω την αγάπη από...

Μια παράξενη ιστορία έφτασε στο PinkGouinos.gr από έναν αναγνώστη, ο οποίος θέλησε να μοιραστεί μαζί μας μια εμπειρία που του διηγήθηκε ο παππούς του, ο Στράτης, από την Καλαμάτα. Μια ιστορία που, όπως μας λέει, ακούει από παιδί και ακόμη και σήμερα δυσκολεύεται να αποφασίσει αν πρέπει να την πιστέψει. Ο Στράτης ήταν περίπου 20 ετών όταν, ένα απόγευμα, βρέθηκε μόνος σε δασωμένη περιοχή έξω από την Καλαμάτα. Ο ήλιος είχε αρχίσει να πέφτει και το φως ανάμεσα στα δέντρα λιγόστευε. Καθώς περπατούσε, άκουσε έναν ήχο σαν ψίθυρο. Σταμάτησε και κοίταξε γύρω του. «Στην αρχή νόμιζα πως ήταν ο αέρας», έλεγε χρόνια αργότερα. «Μετά όμως άκουσα καθαρά μια γυναίκα να γελάει». Προχώρησε λίγα μέτρα και τότε την είδε. Καθόταν πάνω σε έναν μεγάλο βράχο, λίγα μέτρα μακριά του. Ο Στράτης την περιέγραφε ως μια πολύ όμορφη γυναίκα, με μακριά, σκούρα μαλλιά που έφταναν σχεδόν μέχρι τη μέση και ένα πολύ ανοιχτό φόρεμα που, όπως έλεγε, «δεν έμοιαζε με ρούχο της εποχής». Το πρόσωπό της ήταν χλωμό, σχεδόν ανέκφρ...

Ένα τέτοιο μήνυμα κρύβει περισσότερο αγωνία και ανασφάλεια παρά μια απλή απορία για τη χρήση του κινητού. Όταν ένας άνθρωπος παρατηρεί μια ξαφνική αλλαγή στη συμπεριφορά του συντρόφου του, είναι φυσικό να αρχίσει να κάνει σενάρια. Ωστόσο, το γεγονός ότι κάποιος χρησιμοποιεί πολύ το κινητό ή το παίρνει μαζί του στο μπάνιο δεν αποτελεί από μόνο του απόδειξη ότι κρύβει κάτι . Αντί να προσπαθήσει να ψάξει κρυφά το κινητό της, ο Μιχάλης θα μπορούσε να ξεκινήσει μια ήρεμη και ειλικρινή συζήτηση. Χωρίς κατηγορίες και χωρίς ερωτήσεις του τύπου «με ποιον μιλάς;», μπορεί να μιλήσει για το πώς αισθάνεται ο ίδιος και για την αλλαγή που έχει παρατηρήσει. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να της πει: «Έχω παρατηρήσει ότι τους τελευταίους μήνες είσαι πολύ περισσότερο στο κινητό και αυτό με έχει κάνει να νιώθω ότι έχουμε απομακρυνθεί. Θα ήθελα να μιλήσουμε γι' αυτό» . Η αντίδρασή της και κυρίως η δυνατότητα να συζητήσουν ανοιχτά το θέμα έχουν μεγαλύτερη σημασία από το να προσπαθήσει να βρει απαντήσε...

«Τον αγαπάω σαν αδελφό μου, αλλά έχω κουραστεί να ζω μια ζωή που δεν είναι δική μου. Κάθε Κυριακή πρέπει να πηγαίνω στο σπίτι του, να τρώμε όλοι μαζί σαν οικογένεια, να περνάμε μαζί Χριστούγεννα, Πάσχα, ακόμη και να κάνουμε διακοπές όλοι μαζί. Οι γονείς του πιστεύουν ότι είμαι το κορίτσι του και εκείνος δεν θέλει να τους απογοητεύσει. Όμως εγώ έχω αρχίσει να νιώθω εγκλωβισμένη. Τι πρέπει να κάνω;» Αυτός είναι ο προβληματισμός της Τόνιας, μιας κοπέλας που βρέθηκε να παίζει έναν ρόλο για χάρη ενός ανθρώπου που αγαπά βαθιά, αλλά όχι με τον τρόπο που εκείνος παρουσιάζει στην οικογένειά του. Ο κολλητός της είναι gay και, όπως περιγράφει, δεν έχει αποκαλύψει την πραγματική του ζωή στους γονείς του. Η ίδια έχει δεχθεί να εμφανίζεται ως σύντροφός του, προκειμένου να τον προστατεύσει από μια δύσκολη οικογενειακή αλήθεια που εκείνος δεν αισθάνεται έτοιμος να μοιραστεί. Στην αρχή, ίσως της φάνηκε σαν μια πράξη αγάπης. Μια μικρή «βοήθεια» σε έναν άνθρωπο που θεωρεί αδελφό της. Μόνο που η μικρή βοή...

Το 1932, σε ένα μικρό ορεινό χωριό της Ρουμανίας, μια παράξενη ιστορία αναστάτωσε ολόκληρη την τοπική κοινωνία. Πρωταγωνιστής ήταν ένας βοσκός, ο οποίος υποστήριζε με απόλυτη βεβαιότητα ότι η αγαπημένη του γίδα άρχισε ξαφνικά να μιλά με ανθρώπινη φωνή και να του αποκαλύπτει σκοτεινά μυστικά για τη ζωή του. Η ιστορία εξαπλώθηκε γρήγορα από στόμα σε στόμα, προκαλώντας φόβο, περιέργεια αλλά και δεισιδαιμονίες. «Η ΓΙΔΑ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ» Σύμφωνα με τις αφηγήσεις της εποχής, ο βοσκός ισχυριζόταν ότι ένα βράδυ, ενώ επέστρεφε από το βουνό με το κοπάδι του, άκουσε τη γίδα να του μιλά καθαρά σαν άνθρωπος. Όπως έλεγε, το ζώο του είπε πως η σύζυγός του τον απατούσε με έναν άνδρα από γειτονικό χωριό και ότι έπρεπε να προσέχει γιατί όλοι γνώριζαν την αλήθεια εκτός από τον ίδιο. Ο βοσκός πίστεψε απόλυτα όσα –κατά τον ίδιο– άκουσε. ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΧΩΡΙΣΤΗΚΕ ΣΤΑ ΔΥΟ Οι φήμες εξαπλώθηκαν αστραπιαία. Κάποιοι κάτοικοι πίστευαν ότι επρόκειτο για θεϊκό σημάδι ή υπερφυσικό γεγονός, ενώ άλλοι θεωρούσαν ότι ο άνδ...

«Ο άντρας μου δεν γυμναζόταν ποτέ. Δεν πρόσεχε ιδιαίτερα τη διατροφή του, δεν τον ενδιέφερε τόσο η εμφάνισή του και γενικά είχε μια πολύ διαφορετική καθημερινότητα. Από τότε όμως που ξεκίνησε τη νέα του δουλειά, έχει αλλάξει αισθητά. Γυμνάζεται, προσέχει περισσότερο τι τρώει, φροντίζει την εμφάνισή του και βγαίνει πολύ πιο συχνά έξω. Δεν μπορώ να μην αναρωτιέμαι: γιατί τώρα; Υπάρχει κάποια άλλη γυναίκα;» Αυτός είναι ο προβληματισμός μιας γυναίκας που βρίσκεται σε έναν μακροχρόνιο γάμο, έχει δύο παιδιά και περιγράφει την καθημερινότητά της ως φυσιολογική. Υπάρχει αγάπη, υπάρχει οικογένεια, υπάρχει συντροφικότητα. Αυτό που έχει αλλάξει, όπως συμβαίνει συχνά μετά από αρκετά χρόνια σχέσης, είναι η ερωτική ένταση των πρώτων χρόνων. Και κάπου ανάμεσα στη νέα δουλειά, στην αλλαγή της συμπεριφοράς του συζύγου και στις δικές της ανασφάλειες γεννιέται ένα βασανιστικό ερώτημα: «Μήπως υπάρχει κάποια άλλη;» Η αλλαγή δεν αποτελεί από μόνη της απόδειξη απιστίας Το πρώτο και σημαντικότερο είναι να ξεχ...

Μας έστειλε τον προβληματισμό του ένας 18χρονος, ο Τάσος, ο οποίος μοιράστηκε μαζί μας μια κατάσταση που αντιμετωπίζει στην παρέα του και φαίνεται να τον έχει φέρει σε δύσκολη θέση. Όπως περιγράφει, αρκετοί από τους φίλους του θεωρούν το κάπνισμα ένδειξη «μαγκιάς» και συχνά τον πειράζουν επειδή ο ίδιος έχει επιλέξει να μην καπνίζει. «Είμαι 18 ετών και δεν έχω καπνίσει ποτέ. Οι φίλοι μου καπνίζουν και πολλές φορές μου λένε ότι είμαι “φλώρος” επειδή δεν κάνω το ίδιο. Στην παρέα τους το θεωρούν κάτι φυσιολογικό και μάλιστα το παρουσιάζουν σαν απόδειξη ότι είσαι μάγκας», αναφέρει. Ο Τάσος παραδέχεται πως, παρότι γνωρίζει ότι δεν χρειάζεται να αποδείξει τίποτα σε κανέναν, τα σχόλια της παρέας τον κάνουν ορισμένες φορές να αισθάνεται διαφορετικός. Το ερώτημα που τον απασχολεί είναι απλό αλλά ουσιαστικό: χρειάζεται πραγματικά κάποιος να κάνει κάτι που δεν θέλει, μόνο και μόνο για να γίνει αποδεκτός από την παρέα του; Η πίεση από τους συνομηλίκους μπορεί να κάνει έναν νέο άνθρωπο να αισθ...

Η ΜΑΡΙΑ ΜΑΣ ΕΣΤΕΙΛΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΤΗΣ ΚΑΙ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΦΑΥΛΟ ΚΥΚΛΟ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΚΟΥΡΑΣΕΙ. «Δεν ξέρω πώς να το διαχειριστώ. Εδώ και αρκετό καιρό ξυπνάω μέσα στη νύχτα, περιμένω να κοιμηθεί ο σύντροφός μου και πηγαίνω κρυφά στην κουζίνα. Ανοίγω το ψυγείο και τρώω ό,τι βρω μπροστά μου. Μετά νιώθω τύψεις και λέω ότι δεν θα το ξανακάνω. Το περίεργο είναι ότι εκείνη την ώρα δεν πεινάω πραγματικά. Νιώθω έναν τεράστιο εκνευρισμό και μια ένταση. Σκέφτομαι συνέχεια ότι μπορεί να με κερατώνει και ότι ίσως κάτι μου κρύβει. Δεν έχω όμως αποδείξεις. Κι αντί να του μιλήσω, ξεσπάω στο φαγητό. Μετά ντρέπομαι που έφαγα τόσο και φοβάμαι ότι θα πάρω βάρος. Την επόμενη ημέρα μπορεί να προσπαθήσω να φάω πολύ λιγότερο, αλλά το βράδυ ξαναγίνεται το ίδιο. Δεν ξέρω αν ζηλεύω χωρίς λόγο ή αν το ένστικτό μου κάτι μου λέει. Και κυρίως δεν ξέρω πώς να σταματήσω να τρώω κρυφά». ΟΤΑΝ Η ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΦΑΓΗΤΟ Αυτό που περιγράφει η Μαρία μπορεί να μοιάζει εκ πρώτης όψεως με ένα απλό «τσιμπολόγημα», όμως το...

Ένα μήνυμα που μας έστειλε ο Μάρκος άνοιξε μια συζήτηση για ένα θέμα που πολλοί μπορεί να έχουν σκεφτεί, αλλά λίγοι τολμούν να εκφράσουν. «Στην αρχή της σχέσης μας ήταν πάντα περιποιημένη. Μύριζε όμορφα, πρόσεχε τον εαυτό της και τη σωματική της υγιεινή. Τώρα, δύο χρόνια μετά, νιώθω πως έχει αλλάξει πολύ. Υπάρχουν μέρες που δεν κάνει ούτε τα βασικά και εγώ δεν ξέρω πώς να της το πω χωρίς να την πληγώσω.» Ο προβληματισμός του δεν αφορά μόνο την εμφάνιση, αλλά το πώς μπορεί να μιλήσει στην κοπέλα του για κάτι τόσο προσωπικό. ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ; Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι μια αλλαγή στις συνήθειες προσωπικής φροντίδας μπορεί να έχει πολλές αιτίες. Το άγχος, η πίεση της καθημερινότητας, η εξάντληση, αλλά και ψυχολογικές δυσκολίες μπορούν να επηρεάσουν το πόσο φροντίζει κάποιος τον εαυτό του. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν ενδιαφέρεται για τον σύντροφό του ή ότι αδιαφορεί για τη σχέση. ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΦΕΡΕΙΣ ΣΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ Αν κάτι σε ενοχλεί, η ειλικρίνεια είναι σημαντική...